*ในส่วนของภาพประกอบให้เรียงอ่านจากซ้ายไปขวา
กวีนิพจน์และปรัชญา
(Wisdom Books)
“จังหวะมา ปัญญามี”
_______________
กวีนิพจน์และปรัชญา:
แม้เราจะสามารถพบบทเพลงหรือร้อยแก้วร้อยกลอนได้มากมายกระจัดกระจายอยู่ในพระคัมภีร์ทั้งเล่ม แต่สำหรับพระธรรมในหมวดนี้แล้ว “จังหวะ” ถือเป็น หัวใจสำคัญที่สุด เพราะกวีนิพจน์ของชาวยิวนั้นพึ่งพาจังหวะ (Meter) เป็นหลัก ส่วนคำคล้องจอง (Rhyme) เป็นรอง
ประกอบไปด้วยหนังสือ 5 เล่ม ได้แก่
- โยบ (Job)
- สดุดี (Psalm)
- สุภาษิต (Proverbs)
- ปัญญาจารย์ (Ecclesiastes)
- เพลงไพเราะ / บทเพลงซาโลมอน (Songs of Songs)
จุดประสงค์:
บันทึกเรื่องราวหรือคำสอนไว้ในรูปแบบร้อยแก้ว ร้อยกรอง หรือบทเพลง เพื่อให้จดจำได้ง่ายขึ้น
ผู้เขียน:
แยกตามแต่ละเล่ม (จะกล่าวอีกทีตอนเขียนถึงแต่ละเล่ม)
ช่วงปีที่ผลิต:
แยกตามแต่ละเล่ม (จะกล่าวอีกทีตอนเขียนถึงแต่ละเล่ม)
เนื้อหา:
- โยบ กล่าวถึง การตั้งคำถามถึงสถานการณ์ยากลำบากที่มนุษย์ต้องเผชิญ แม้ว่ามนุษย์คนนั้นจะเป็นคนดีขนาดไหนก็ตาม
- สดุดี กล่าวถึง ความเป็นมนุษย์ที่สะท้อนออกมาในรูปแบบของบทเพลง คล้ายจดหมายรักที่มนุษย์ตอบกลับไปหาพระเจ้า โดยสรรเสริญพระองค์ผ่านอารมณ์อันหลากหลาย
- สุภาษิต กล่าวถึง การใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า และคำเตือนสติในการใช้ชีวิตประจำวัน
- ปัญญาจารย์ กล่าวถึง การตั้งคำถามถึงความหมายของชีวิต และการดำเนินชีวิตอย่างมีสติ
- เพลงไพเราะ กล่าวถึง ความงดงามของชีวิตคู่ และความอันตรายหากไม่ระวัง
_______________
อ้างอิง
Arnold, B. T., & Beyer, B. (2008). Encountering the Old Testament: A Christian survey. Grand Rapids, MI: Baker Academic.
Benware, Paul. (2008) สำรวจพระคัมภีร์เดิม. ยานนาว, กรุงเทพฯ : สถาบันคริสเตียนและพัฒนาคริสตจักร (ซีอีดี)
